Ideja kryesore
Hyrja solo i jep secilit artist identitet të qartë para se dueti t’u kërkojë të ndajnë të njëjtin sistem vizual.
Ndalimet e prera të locking-ut krijojnë pika ideale sinjali. Ekrani mund t’i përgjigjet një gjesti po aq qartë sa një valltar tjetër.
Imitimi ndërton njohje, ndërsa ndryshimet e vogla në kohë e mbajnë marrëdhënien të gjallë dhe jo mekanikisht të përkryer.
Duart e zmadhuara dhe figurat e përsëritura i kthejnë lëvizjet karakteristike në motive grafike që lexohen nga e gjithë salla.
Dueti e gjen forcën te partneriteti vigjilent: dy individë që i kushtojnë mjaft vëmendje njëri-tjetrit për t’u befasuar, por sërish mbërrijnë bashkë.