Ideja kryesore
Drita e parë është qëllimisht e vogël. Ëndrra nis si diçka aq e pasigurt sa mund të mos vihet re, por aq e rëndësishme sa meriton vëmendje.
Krahët hapin mundësinë, por nuk e përfundojnë udhëtimin. Imagjinatës i duhet një vend ku të ulet dhe diçka që ta mbajë gjallë.
Drita e yjeve mblidhet në një filiz, duke e zhvendosur metaforën nga arratisja te rritja. Ëndrra nis të pranojë kohën, punën dhe kufijtë materialë.
Ansambli e rrethon pemën pa e përvetësuar. Të ndërtosh së bashku do të thotë të krijosh kushtet ku mund të rritet më shumë se një njeri.
Pema finale nuk është mrekulli e papritur. Është rezultati i dukshëm i çdo akti të mëparshëm besimi, mbrojtjeje dhe bashkëpunimi.