راهی رو به آینده

دیوار سنگی آغازین، مقاومت را واقعی می‌کند. حرکت رو به جلو زمانی معنا می‌یابد که صحنه ابتدا مانعی را که باید از آن گذشت به رسمیت بشناسد.

رقصنده نقطه‌ای است که نیرو در آن جهت می‌گیرد. حرکت‌ها تزئین تصویر نیستند؛ گویی خودشان مسیر را باز می‌کنند.

تونل‌ها و شهرهای وایرفریم، سرعت را به پرسپکتیو تبدیل می‌کنند و نگاه تماشاگر را از مانع به شبکه‌ای از امکان‌های تازه می‌برند.

فرم‌های مکانیکی، روایت را به خودرو نزدیک می‌کنند و جاه‌طلبی انسانی را به ساختار و دقت مهندسی پیوند می‌دهند.

رونمایی نهایی به این دلیل اثرگذار است که سفری را کامل می‌کند. محصول ناگهانی وارد نمی‌شود؛ نتیجه ملموس حرکتی است که از ابتدا جریان داشته است.