Idea przewodnia
Ukośne bramy najpierw tworzą wybory, dopiero później cele. Młoda energia wchodzi do świata, którego mapa nadal powstaje.
Szybkie przejścia celebrują odwagę działania, ale choreografia zostawia też przestrzeń na korektę, odpowiedź i zmianę kierunku.
Partie solowe chronią indywidualny charakter. Młodzieńcza pewność nabiera głębi, gdy ma własny głos zamiast jednakowej pozy.
Duety i formacje zmieniają tę pewność we współpracę, pokazując, że trwały impet wymaga świadomości innych.
Młodość jest tu aktywną dyspozycją: otwartością, szybkim uczeniem się i zdolnością zmiany niepewności w kierunek, który można dzielić.