Idea przewodnia
Przycisk zapłonu zmienia codzienny gest w publiczny próg — dokładny moment przejścia systemu z bezruchu do życia.
Koła, wskaźniki i strumienie energii przekładają gotowość na przyspieszenie, a tancerz nadaje temu ruchowi ludzkie źródło.
Cyfrowy kokpit łączy fizyczny gest z danymi, drogą i maszyną, nie sugerując śledzenia w czasie rzeczywistym tam, gdzie interakcja opiera się na wcześniej ułożonej choreografii.
Geometria pojazdu pojawia się etapami, dzięki czemu napięcie rośnie poprzez konstrukcję, sylwetkę i detal jeszcze przed pełnym pokazaniem produktu.
Finał to więcej niż zdjęcie pokrowca. Jest kulminacją wszystkich punktów synchronizacji, obrazów i decyzji gromadzonych od pierwszego naciśnięcia.