Κεντρική ιδέα
Οι χορευτές ξεκινούν από απόσταση, ώστε η πρώτη συνάντηση να μοιάζει επιλογή και όχι δεδομένο.
Τα πέταλα μεταφέρουν τη μνήμη κάθε χειρονομίας προς τα εμπρός. Αυτό που αρχίζει γύρω από το σώμα γίνεται σταδιακά μονοπάτι σε όλο τον χώρο.
Τα δέντρα και το λυκόφως επιβραδύνουν τον ρυθμό, δίνοντας στο κοινό χρόνο να κατοικήσει την ατμόσφαιρα πριν αρχίσει η εμπορική αποκάλυψη.
Το φως και το νερό αναδιαμορφώνουν κατόπιν την ατμόσφαιρα γύρω από το προϊόν, διατηρώντας την κομψότητα ενώ μεταφέρουν την οπτική εστίαση.
Το έργο δείχνει ότι το brand storytelling μπορεί να έχει συναίσθημα χωρίς να γίνεται ασαφές: το προϊόν εμφανίζεται στο τέλος μιας διαδρομής στην οποία το κοινό έχει ήδη εισέλθει.