Κεντρική ιδέα
Οι χορευτές εμφανίζονται πρώτα ως διακριτές προσωπικότητες. Η συνεργασία αρχίζει από δύο καθαρά άτομα, όχι από μια βιαστική ομοιομορφία.
Τα locks και οι παύσεις δημιουργούν μια γλώσσα προσμονής: ο ένας χορευτής προτείνει έναν ρυθμό και ο άλλος επιλέγει πώς θα απαντήσει.
Τα γραφιστικά cutouts πλαισιώνουν τις στιγμές σύμπτωσης, ενώ οι σκόπιμες χρονικές αποκλίσεις διατηρούν την ένταση και το χιούμορ ανάμεσα στο ζευγάρι.
Η κίνηση της πόλης και οι πολλαπλές μορφές διευρύνουν το ντουέτο σε κοινωνικό πεδίο, όπου η ταυτότητα επαναλαμβάνεται χωρίς ποτέ να αντιγράφεται απόλυτα.
Η δεύτερη εκδοχή αφορά τελικά μια σχέση που μπορεί να ανταγωνίζεται, να ακούει και να αλλάζει χωρίς να χάνει τον κοινό της παλμό.