Ana Fikir
Görsel dil özellikle yalın tutulur. Yelpaze, küre veya blok hemen tanınır; böylece seyirci karmaşık bir hikâyeyi çözmek yerine dönüşümün keyfini çıkarır.
Solo bölümlerde her form yeni bir oyuncak gibidir: hareketle açılır, toplanır, itilir veya serbest bırakılır.
Üç dansçı sahneye girdiğinde oyun sosyalleşir. Ayrı konumlar birbirine yanıt vermeye başlar; geometri kişisel bir efekt değil, ortak bir kurala dönüşür.
Canlı renkler tonu sıcak ve erişilebilir tutar; teknolojiyi makine hissinden çıkarıp keşif alanına dönüştürür.
Eser hayal gücünü birleştirme alışkanlığı olarak kutlar: sıradan formlara bakıp başka ne yapabileceklerini sormaya devam etme becerisi.