Ana Fikir
Topluluk işe düzen kurarak başlar. Net aralıklar ve senkronize jestler seyirciye güvenilir bir görsel sistem sunar.
Ardından geometri bu sistemi sınar; ölçeği, yönü ve üst-alt ekranlar arasındaki ilişkiyi değiştirir.
Tekil ışık hüzmeleri her dansçıyı ayrı ayrı öne çıkarır; ardından ürün görselleri dikkati performanstan bilgiye taşır.
Mavi küreler kadroyu ortak bir ızgarada yeniden buluşturur. Her performansçının ayrı alanı vardır, fakat hepsi tek bir kompozisyona aittir.
Eser, tersine çevirmeyi yeni bir algı olarak tanımlar: ritim disiplinini korurken çevresindeki dünya her defasında başka bir açı sunar.