Ana Fikir
Her performansçı küçük ve kontrollü bir ışık kaynağıyla başlar. Jest kişiseldir; görsel yankısı ise hemen bedenin ötesine ulaşır.
Tekrarlanan halkalar, seyircinin görebildiği davullar gibi davranır. Zamanlama ışığı ritme çevirir; her kaldırışı, vuruşu ve duruşu fiziksel olarak okunur kılar.
Dört halka hizalandığında farklılık ortadan kalkmaz, koordinasyona dönüşür. Formasyon, ayrı konumlarını korurken ortak bir amaç taşıyan ekibi simgeler.
Soyut enerjiden dünyaya ve manzaraya geçiş, anlamı bireysel çabadan ortak bir ufka doğru genişletir.
Bu eserde gelecek, uzakta bekleyen bir görüntü değildir. Dikkat, karşılık verme ve kesintisiz iş birliğiyle bugünde kurulan bir ritimdir.
