მთავარი იდეა
ანსამბლი თავიდან წესრიგს ამყარებს. მკაფიო დაშორება და სინქრონული ჟესტები მაყურებელს სტაბილურ ვიზუალურ სისტემას აძლევს.
შემდეგ გეომეტრია ამ სისტემას გამოცდას უწყობს — იცვლება მასშტაბი, ორიენტაცია და ზედა თუ ქვედა ეკრანების ურთიერთობა.
ცალკეული სხივები თითოეულ მოცეკვავეს გამოყოფს, შემდეგ კი პროდუქტის გამოსახულება ყურადღებას შესრულებიდან ინფორმაციაზე გადააქვს.
ლურჯი სფეროები დასს საერთო ბადეზე აბრუნებს: ყოველ შემსრულებელს საკუთარი ველი აქვს, თუმცა ყველა ერთ კომპოზიციას ეკუთვნის.
ნამუშევარი შემობრუნებას განახლებულ აღქმად განმარტავს — რიტმი დისციპლინირებული რჩება, მის გარშემო სამყარო კი სულ სხვა კუთხეს გვთავაზობს.