მთავარი იდეა
ნამუშევარი მოცეკვავეს გრაფიკულ სამყაროში ათავსებს, რომელიც ერთ სტილზე არასოდეს ჩერდება. ყოველი თავი ახალ წესს გვთავაზობს, სხეული კი მაყურებელს მის წაკითხვას ასწავლის.
წრეები განმეორებად საყრდენად მუშაობს. მათ შეუძლიათ პოზა შემოსაზღვრონ, ბრუნი გააფართოონ ან მზერა ზუსტ წერტილზე მიიყვანონ ისე, რომ შემსრულებელი არ დაჩრდილონ.
ფერების ცვლილება ემოციურ სასვენ ნიშნებად იქცევა: წითელი აჩქარებას გვაგრძნობინებს, შავ-თეთრი სივრცეს წმენდს, ლურჯი და მწვანე კი უფრო მსუბუქ, დინამიკურ განწყობას ხსნის.
მანათობელი კონტური მოცეკვავეს აორმაგებს, თუმცა არ ანაცვლებს. ის ჟესტს აფართოებს და წამიერ პოზას გრაფიკულ მოგონებად აქცევს, რომელსაც მთელი დარბაზი იზიარებს.
ნამუშევრის გულში ცნობისმოყვარეობაა — სიამოვნება, რომელსაც ერთი სხეულისა და ერთი ეკრანის ურთიერთობის უამრავი შესაძლებლობის გამოცდა გვაძლევს.
