Əsas fikir
Ansambl əvvəlcə nizam qurur. Aydın məsafə və sinxron hərəkətlər tamaşaçıya sabit vizual sistem verir.
Sonra həndəsə həmin sistemi sınağa çəkir; miqyası, istiqaməti, yuxarı və aşağı ekranların münasibətini dəyişir.
Fərdi şüalar hər rəqqası ayırır, məhsul təsvirləri isə diqqəti tamaşadan məlumata yönəldir.
Mavi kürələr heyəti ortaq şəbəkəyə qaytarır; hər ifaçıya ayrıca sahə verir, amma hamısını bir kompozisiyada saxlayır.
Əsər çevrilməni yenilənmiş qavrayış kimi təqdim edir: ritm intizamlı qalır, ətraf dünya isə davamlı olaraq yeni bucaq göstərir.