మూల భావన
మొదటి కాంతిని ఉద్దేశపూర్వకంగా చిన్నగా ఉంచాం. పట్టించుకోకుండా వదిలేయగలంత అనిశ్చితంగా, శ్రద్ధ పెట్టాల్సినంత ముఖ్యంగా కల మొదలవుతుంది.
రెక్కలు అవకాశాన్ని తెరుస్తాయి కానీ ప్రయాణాన్ని పూర్తి చేయవు. ఊహకు దిగే చోటు, నిలబెట్టే ఆధారం అవసరం.
నక్షత్ర కాంతి మొలకగా చేరి రూపకాన్ని తప్పించుకోవడం నుంచి ఎదుగుదలకు మారుస్తుంది. కల కాలం, శ్రమ, భౌతిక పరిమితులను అంగీకరించడం మొదలుపెడుతుంది.
సమూహం వృక్షాన్ని తమదిగా ప్రకటించకుండా చుట్టుముడుతుంది. కలిసి నిర్మించడం అంటే ఒకరికి మించి పలువురు ఎదగగల పరిస్థితులను సృష్టించడం.
చివరి వృక్షం ఆకస్మిక అద్భుతం కాదు; ముందు జరిగిన ప్రతి నమ్మకం, రక్షణ, సహకార చర్యకు కనిపించే ఫలితం.