મુખ્ય વિચાર
પ્રસ્તુતિની શરૂઆત સમૂહમાં શિસ્ત બાંધવાથી થાય છે. સ્પષ્ટ અંતર અને એકસાથે થતા હાવભાવ પ્રેક્ષકને સ્થિર દૃશ્યવ્યવસ્થા આપે છે.
પછી ભૂમિતિ એ વ્યવસ્થાને અજમાવે છે—પ્રમાણ, દિશા અને ઉપર-નીચેની સ્ક્રીનો વચ્ચેનું સંબંધ બદલાય છે.
અલગ પ્રકાશકિરણ દરેક નર્તકને જુદો પાડે છે; ત્યારબાદ પ્રોડક્ટની છબી ધ્યાનને પરફોર્મન્સમાંથી માહિતી તરફ લઈ જાય છે.
વાદળી ગોળા કલાકારોને ફરી એક સાંઝા ગ્રીડમાં લાવે છે, જ્યાં દરેકનું પોતાનું ક્ષેત્ર હોવા છતાં આખી રચના એક રહે છે.
અહીં ઉલટફેરનો અર્થ નવી નજર છે: લય શિસ્તબદ્ધ રહે છે, પરંતુ તેની આસપાસની દુનિયા વારંવાર નવો કોણ ખોલે છે.
