मूळ कल्पना
पाऊस जागा घडवण्याआधी एक संवेदना निर्माण करतो. जवळजवळ पूर्ण अंधारात प्रेक्षक श्वास, जवळीक आणि समूहाची सावध सुरुवात जाणतात.
नर्तक उठून जागा बदलतात तशी अव्यवस्थेतून स्फटिक उगवतात; दिशा शोधण्याच्या प्रयत्नाला दिसणारी रचना मिळते.
पाने आणि ढग कृतीला वाढीकडे नेतात. येथे निसर्ग स्थिर पार्श्वभूमी नाही; समूह बदलतो तसा तोही बदलतो.
मध्यवर्ती नौका समूहाला एका सामायिक मार्गाभोवती एकत्र करते आणि वेगवेगळ्या दृश्यांना ध्येय असलेल्या यात्रेत बदलते.
सूर्योदय आधीच्या कठीण भागांना पुसत नाही; तो त्यांचा अर्थ उघडतो. सर्वांनी मिळून गाठल्यामुळेच आगमन शक्तिशाली ठरते.
