ແນວຄິດຫຼັກ
ເສັ້ນນ້ຳແນວນອນເບິ່ງຄັ້ງທຳອິດຄືການແບ່ງ: ເທິງກັບລຸ່ມ, ຮ່າງກາຍກັບພາບ, ຄວາມແນ່ນອນກັບຄວາມເປັນໄປໄດ້.
ພາບສະທ້ອນເຮັດໃຫ້ການແບ່ງນັ້ນຊັບຊ້ອນຂຶ້ນ. ຮ່າງອີກດ້ານເບິ່ງຄຸ້ນຕາ ແຕ່ເຄື່ອນຢູ່ໃນແຮງໂນ້ມຖ່ວງອີກແບບ ແລະ ຊວນໃຫ້ນັກເຕັ້ນຫັນກັບມາເບິ່ງຕົນເອງ.
ຫຍົດນ້ຳລວມຕົວ, ແຍກອອກ ແລະ ສ້າງຮູບໃໝ່ ໂດຍບໍ່ເສຍທຳມະຊາດເດີມ. ມັນເປັນຄຳປຽບທຽບອັນອ່ອນໂຍນຂອງຕົວຕົນທີ່ປ່ຽນຮູບໄດ້ແຕ່ຍັງຕໍ່ເນື່ອງ.
ການເຕັ້ນດ່ຽວກາຍເປັນຄູ່ໂດຍບໍ່ເພີ່ມນັກສະແດງຈິງອີກຄົນ. ຮ່າງດິຈິຕອນເກັບຄວາມຊົງຈຳ, ຄວາມເປັນໄປໄດ້ ແລະ ສ່ວນຂອງປະສົບການທີ່ບໍ່ອາດເອື້ອມເຖິງໂດຍກົງ.
ຜົນງານບໍ່ໄດ້ລຶບຂອບເຂດ ແຕ່ເຮັດໃຫ້ມັນຊຶມຜ່ານໄດ້. ການເຊື່ອມຕໍ່ເລີ່ມເມື່ອເຮົາຮັບຮູ້ຄວາມແຕກຕ່າງ ບໍ່ແມ່ນບັງຄັບໃຫ້ມັນຄືກັນ.
