Babban jigo
Wasan yana farawa kusan babu komai—jiki ɗaya da haske ɗaya. Wannan takura tana da muhimmanci: makamashi yana ji da ƙarfi domin mai kallo ya fara ganin yadda aka gano shi, aka kiyaye shi sannan aka motsa shi da niyya.
Wuta a nan tana wakiltar niyya, ba lalata ba. Kowace miƙa hannu, juyawa da tsayawa tana ba harshen wutar alkibla, tana nuna cewa ƙarfi yana samun ma'ana ne idan an mayar da hankali.
Yayin da inuwa suke ninkuwa, ƙudurin mutum ya zama kuzarin rukuni. 'Yan rawa ba sa ɓacewa cikin abin kallo; lokacinsu ne ke sa allon ya ji da rai.
Sararin duhu yana kiyaye siffar jiki, yayin da ja da zinariya suke faɗaɗa girman ji. Bambancin yana sa mai kallo ya karanta duka shawarar mutum da sakamakon hoto.
Saboda haka sakin ƙarshe ba wai babban effect na wuta kawai ba ne. Lokaci ne da jarumtar mutum ta zama mai yaɗuwa—hoton mutane da suka zaɓi fuskantar matsin lamba tare.