ዋና ሐሳብ
‘የምናብ ዘመን’ የወደፊቱን ጊዜ ተዘጋጅቶ የሚጠብቀን ዓለም ሳይሆን፣ በሙከራና እርስ በርስ በመነሳሳት የምንፈጥረው ነገር እንደሆነ እንድናይ ይጋብዘናል። ብልጭታ የመጀመሪያ ጉጉትን ይወክላል፤ ቅርጽ የሚያገኝ ብርሃን ሐሳብ እውን መሆኑን ያሳያል፤ ሰፊና ባለቀለም ቦታም ለወደፊቱ ተስፋ ይሸከማል። ቴክኖሎጂ ምናብን እንዲታይ ያደርጋል፣ ወደፊት የሚያንቀሳቅሰው ግን የሰው ስሜት፣ ተግባርና ፈጠራ ነው።
‘የምናብ ዘመን’ በሰውና በብርሃን መገናኘት ውስጥ ፈጠራን ይመረምራል። በጨለማ ውስጥ ያሉ ብልጭታዎች፣ የሚሰበሰቡ ቅንጣቶችና የሚንሳፈፉ ኳሶች ገና ሙሉ ቅርጽ ያላገኙ ሐሳቦችን ያሳያሉ። ዳንሰኞቹ እጃቸውን ሲዘረጉ፣ ሲዞሩ፣ ሲራዘሙና ቦታቸውን ሲይዙ ለምስሉ ምላሽ ይሰጣሉ። በእያንዳንዱ እንቅስቃሴ ባዶው ቦታ መንገድ፣ ድንበርና ሕይወት ያገኛል።
በኃይለኛዎቹ ክፍሎች ዳንሰኞቹን የሚከብቡ ጨረሮች፣ የሚዞሩ ኳሶችና የተስፋፉ ዲጂታል ቅርጾች ከተዋናዮቹ ጋር ይመላለሳሉ። እውነተኛ አካል ግልጽ ድንበር አለው፤ ምስል ግን ሊራዘም፣ ሊበተን፣ እንደገና ሊሰበሰብና ከሰው መጠን በላይ ሊያድግ ይችላል። ጎን ለጎን ሆነው ያልታወቀውን የመፈለግ ውጥረት ይፈጥራሉ። ሰዎች ቴክኖሎጂን ብቻ አያዩም፤ ይቀርቡታል፣ ለመረዳት ይሞክራሉ እና አቅጣጫ ይሰጡታል።
በረጋ ክፍሎች ነጭ ቀሚሶችና ለስላሳ የአካል መስመሮች ከሰማያዊ-ነጭ ብርሃን ጋር ይገናኛሉ። ክብ ብርሃኖች፣ የተበተኑ ብልጭታዎችና የሚንሳፈፉ ቅርጾች መድረኩን ከኃይል ፍንዳታ ወደ ረቂቅ ግንዛቤ ይወስዳሉ። ፈጠራ ሁልጊዜ በድራማዊ ግኝት መጀመር አያስፈልገውም፤ በአንድ እይታ፣ በሚያመነታ እጅ ወይም ባልተነገረ ሐሳብ ሊጀምር ይችላል።
ዲጂታል መስመሮች፣ የሚያበራ ጽሑፍና ባለቀለም የብርሃን ሪባኖች ረቂቅ ሐሳቦችን ወደ ግንኙነትና መግባባት ይቀይራሉ። ተጨማሪ ዳንሰኞች ሲገቡ የቪዥዋሉ ትኩረት በአካላት መካከል ይጓዛል፤ ለእያንዳንዱ ምላሽ ይሰጣል እና ይስፋፋል። እያንዳንዱ እንቅስቃሴ የራሱ መነሻ አለው፣ የጋራ ሪትም ግን ሁሉን ያገናኛል።
